martes, 10 de mayo de 2022

FESTIVIDADE SANTA LUISA DE MARILLAC

 

Cada 9 de maio, a Familia Vicenciana celebra a  Luisa de Marillac, muller intelixente e decidida que iniciou a atención ao servizo aos máis  pobres. Luisa é a cofundadora, xunto a Vicente de Paúl, da Compañía das Fillas da Caridade. Luisa é un fermoso exemplo de entrega incondicional ao próximo. Ela fixo realidade o seu soño, a misión que Deus lle encomendou: atender aos máis necesitados do seu tempo en Francia: nenos abandonados, enfermos, anciáns, persoas sen casa….. Por iso queremos ser portadores da súa labor, facendo que ela sexa o CORAZÓN do noso colexio. 






domingo, 1 de mayo de 2022

MES DE MAIO, MES DE MARÍA


Maio é un mes apreciado, abundante e colorido. Este mes pertence ao tempo Pascual, o tempo do Aleluia, da manifestación do misterio de Cristo; é tempo da espera do Espírito Santo, que descenderá sobre a Igrexa que nace en Pentecoste. Neste mes é tradición da Igrexa adicarllo a Virxe María. Ela é a protagonista humilde e discreta dos primeiros pasos da comunidade cristiá: María é o seu corazón espiritual, porque a súa presencia no medio dos discípulos é a memoria viva do Señor Xesús. María é Nai da esperanza, ela ensínanos a crer, esperar e amar. Por iso debemos darlle un lugar especial a María, non porque sexa unha tradición de larga data na Igrexa ou polas gracias especiais que se poden obter, senón porque María é a nosa Nai, a nai de todo o mundo e porque se preocupa por todos nós, intercedendo incluso nos asuntos máis pequenos. Ela indícanos o camiño a seguir. 








 

viernes, 22 de abril de 2022

TEMPO DE PASCUA!

 


Neste tempo pascual celebrámola VIDA con maiúsculas. Marcados pola Resurrección do Señor temos que contaxiar a esperanza que ven da Resurrección. 

Nós, os cristiáns, cremos e sabemos que a Resurrección de Cristo é a verdadeira esperanza do mundo, aquela que non defrauda. É a forza do gran de trigo, do amor que se humilla e se dá ata o final, e que renova realmente ao mundo. Tamén hoxe esta forza dá froito na nosa historia, marcada por tantas inxustizas e violencias. Trae froitos de esperanza e dignidade onde hai miseria e exclusión, onde hai fame e falta de traballo, onde cada día temos vítimas da trata de persoas e das distintas formas de escravitude… 

As marcas da paixón nas mans, nos pes e nas costas de Xesús quedaron como a marca perpetua dun amor infinito por cada un de nós, por unha entrega que dá vida. Así, Cristo resucitado é a nosa esperanza, a verdadeira esperanza do mundo, a que nos move a camiñar cada día. ¡Déixate  marcar pola esperanza! 


domingo, 17 de abril de 2022

DOMINGO DE RESURRECCIÓN

 


Por que buscades entre os mortos ao que está vivo? Esta noite contemplamos e celebramos a plenitude da vida. Agora temos a certeza de que a morte non venceu, gañou a VIDA, a esperanza. Coa Resurrección de Xesús é cando acada sentido toda a nosa fe. Cando celebramos a Resurrección de Cristo estamos celebrando tamén a nosa propia liberación. Celebrámola derrota do pecado e da morte. Na Resurrección atopámola clave da esperanza cristiá: se Xesús está vivo e está ao noso carón, que podemos temer?, que nos pode preocupar? 

A Resurrección é fonte de profunda ledicia. A partir dela, os cristiáns non podemos vivir máis con caras tristes. Debemos ter cara de resucitados, amosar ao mundo a nosa alegría porque Xesús venceu a morte. A Resurrección é luz para os homes e cada cristián debe irradiar esa mesma luz a tódolos homes, facéndonos partícipes da alegría da Resurrección por medio das súas palabras, a súa testemuña o seu  traballo apostólico. Debemos estar verdadeiramente ledos pola Resurrección de Xesucristo, o noso Señor. Neste tempo de Pascua que comeza, debemos aproveitar tódalas gracias que Deus nos da para crecer na nosa fe e ser mellores cristiáns. Vivamos con profundidade este tempo. 

FELIZ PASCUA!!


sábado, 16 de abril de 2022

SÁBADO SANTO


O Sábado Santo é un día de silencio e de espera. Un gran silencio envolve a terra. Xesús morreu. Parece que neste día Deus calou, pero... aínda non  dixo a última palabra. 

Os discípulos de Xesús permanecen xunto ao sepulcro do Señor, meditando a paixón e morte. Tódalas súas esperanzas derrubáronse. O seu mestre foi cravado nunha cruz coma un axitador do pobo. María a súa nai, tamén garda silencio na súa dor. 

É un día para contemplar, para contemplar en silencio e preto de María. María é a muller do silencio, da espera, da escoita, da búsqueda... 

É un día para que nos sintamos máis preto dos que están sos, dos ausentes, dos desamparados, dos que necesitan unha palabra ou un xesto de ánimo, de esperanza. 

E despois deste día de silencio e oración con María só nos queda acudir á Vixilia Pascual, que é a celebración que recolle todo o que existe e envólveo no Amod e Deus. É recoñecer que todo o que existe ten un sentido en Deus, todo está sostido polo seu Amor. Todo comeza.

 


 

viernes, 15 de abril de 2022

VENRES SANTO

 


Hoxe, Venres Santo, vemos que Deus non nos evita o sufrimento, pero El mesmo acompáñanos. Este Deus fainos mirar ao sufrimento, ao abandono e ao desamparo das vítimas das inxustizas e das desgracias. Xesús non escapa, afronta o mal e a dor confiando nun amor maior que o sostén.  

Os cristiáns seguimos dando moitas voltas para non toparnos con «Deus crucificado». Aprendemos, incluso, a levantar a nosa mirada cara a Cruz do Señor, desviándoa dos crucificados que están ante nós. Sen embargo, "a maneira máis auténtica de celebrar a PAIXÓN do Señor é reavivar a nosa  COMPAIXÓN. Que a nosa loanza  ao Crucificado nos poña sempre mirando cara os que viven sufrindo.” (J.A.Pagola) 

Acollamos hoxe a súa proposta de non esperar máis para mirar a nosa cruz, o noso mal, a nosa dor. 


jueves, 14 de abril de 2022

XOVES SANTO


No día de hoxe, Xoves Santo, lembramos a Última Cea de Xesús cos seus apóstolos, na que lles lavou os pés dándonos un exemplo de servicio. Na Última Cea, Xesús quedou con nós no pan e no viño, deixounos o  seu Corpo e a  súa Sangue. 

Cun xesto tan sinxelo como lavalos pés, Xesús rompe esquemas, cruza fronteiras internas e amosa aos seus discípulos outra forma de ser e vivir. Un xesto de gran profundidade que permite entendelo modo de proceder de Xesús, ese que nin os discípulos comprenderon. Lavalos pes é a oportunidade para entrar nun novo espacio no que construír relacións distintas, sas, auténticas. Todos estamos invitados no día de hoxe a ser aquelas persoas que saben ver e buscalo amor e o servicio nas cousas más cotiás da vida, que non miran cando o outro fixo por última vez o que hoxe fago eu; que simplemente aman e serven sempre.